O PARQUE NACIONAL DOS LENxc3x87OIS, SITUADO NO ORIxc3x8aNTAL DO ESTADO MARANHxc3x83O NAS MARGEM DO RIO PREGUIxc3x87AS. Sxc3x83O 115.MIL HECTARES DE PAISSAGEM DES LUMBRANTE, CHEIO DE ALTAS DUNAS COM ATxc3x89 40 M DE ALTURA E LAGOAS DE AGUA DOCE,CUJAS AGUAS VARIAM ENTRE OS TONS DE VERDE E AZUL. 

 Op deze wandschildering op een muur in het dorpje Barreirinhas, zie je de afbeelding van het natuurpark LENxc3x87OIS, 300 km zandduin, zoetwatermeren en duinen tot 40 m hoogte. Je ziet de rivier Preguixc3xa7as (de Luiaard), die zich traag kronkelend een weg baant door het kurkdroge savannegebied en langs een landtong met wit duinzand in de Atlantische oceaan uitmondt.Het  hele gebied wordt schaars bewoond. Hutjes van riet staan eenzaam in de savanne of het witte zand. De gele puntjes zijn kleine nederzettingen.De rode punt is Barreirinhas, een stadje van 40.000 inwoners, toegangspoort tot het Park.Het stadje is nog tamelijk achterlijk, maar hotels en resorts schieten de pan uit. De Brazilianen hebben sinds kort hun enige "woestijnlandschap" als toeristische attractie ontdekt en ook voor de buitenlanders komt het gebied steeds meer op de "to-do"lijst  te staan. 

Op de fotos van Barreirinhas  zie je hoe oud-en nieuw verkeer zich door de ongeplaveide straatjes probeert te manouvreren. De honden verdwijnen met hun schutkleuren in de kleur van het stof.Maar aan de straten wordt hard gewerkt en het zal er over een paar jaar onherkenbaar uitzien!

     
 
Wij komen aan na een bustocht van 200km vanuit Sxc3xa3o Luis. De Zwitser Michael staat aan de rivieroever op ons te wachten met zijn boot. Zijn pousada ligt aan de rivier de Preguixc3xa7a, 15 km uit het dorp. De boottocht is op zich al een fantastische ervaring en de pousada, direct aan de rivieroever gelegen, een verrassing.De kleine huisjes bieden alle luxe, Michael kookt heerlijk en er zijn kanos om mee de rivier op te gaan.We blijven er 5 dagen en maken diverse trips in de omgeving. Van de pousada kan je alles bekijken op:

www.sossego-do-cantinho.com      DIT ZIJN ONZE PLAATJES::

   
 
Hier loop ik over de weg van het stadje naar onze pousade.Bloedheet en stoffig.Het is dezelfde weg waarmee ook de  4W trucks langs komen naar het park Lenxc3xa7ois.
 Je hobbelt in zo'n truck met tien toeristen over de savannes en zandduinen en crost door riviertjes, als je uitstapt ben je helemaal gaar.Maar als je dan het hoge duin opklimt en op de top de "woestijn'' ziet, is het allemaal  zeer de moeite waard!

 

  
De volgende dag maken we de boottocht naar de monding van de Rio Preguixc3xa7a.In een snelle boot crossen we over het water, HEERLIJK!!! en doen bij de monding het gehucht Caburxc3xa9 en Atins aan, waar we wat drinken en eten.Het ziet er allemaal nogal puur uit, huisjes met daken van de Buriti palmboom, een eenvoudig restaurant, de mensen die er wonen dicht bij.Het valt niet op dat er toch zoveel toeristen aangevoerd worden per boot, het is allemaal goed geregeld, iedereen verdwijnt weer op tijd terug naar de stad.Dat moet ook, want met het tij van de zee moet rekening gehouden worden.In Atins staat een mooie vuurtoren, vanwaaruit je een goed beeld krijgt van de omgeving.Met globetrotter Bas,pas afgestudeerde medicijnen-student uit Nijmegen, hebben we een gezellige trip.

xefxbbxbf

 
   
Aan het eind van onze vakantie keren we terug naar van Sxc3xa3o Luis , waar we nog een middag op de praias  vertoeven en een heerlijke  visschotel eten, voor we weer vertrekken met het vliegtuig naar Sxc3xa3o Paulo.

   
 
VOOR NOG MEER FOTOS, KIJK IN DE LINKERKOLOM OP: 

 fLIKCR BRAZILJOSJE xefxbbxbf
 xefxbbxbf
xefxbbxbfxefxbbxbf

xefxbbxbf

http://www.flickr.com/photos/braziljosje/

02 Ohle o tempo passando 

 Klik op bovenstaande knop, als je wilt hoor je Nana Caymmi "O tempo passa"

De maand juni hebben we in Nederland doorgebracht.Wat was het een heerlijke zomer daar.We konden wonen in ons eigen huis en ik werd er weer helemaal verliefd op. Terug in Brazilie kreeg ik zowaar heimwee, maar de vakantie die volgde eind july drukte ons met de neus op het zonnige land waar we nu nog steeds wonen. De reisbestemmig was de noordelijke stad Sxc3x83O LUxc3x8dS en het natuurpark LENxc3x87OIS MARANHENSES.

De stad Sxc3x83O LUxc3x8dS ligt op een eiland in een baai aan de Atlantische oceaan. In het oude centrum is aan de bouw van de huizen te zien, dat het oorspronkelijk gesticht  is door de Portugezen. Er zijn veel oude huizen te zien die tegeltjes op de faxc3xa7ades hebben.UNESCO heeft de stad tot werelderfgoed gemaakt. Er valt veel op te knappen. Nu is het nog een armoedige, slordige stad, met hier en daar gerestaureerde gebouwen, vooral kerken.In de hitte hebben we er uren in rond geslenterd, gefotografeerd,op muurtjes gezeten om rond te kijken naar de mensen, in de warmste uren gelunchd op plastic stoeltjes op de hoek van de straat of in een sjieke eettent in een gerestaureerd gebouw.Brazilie heeft steden uit de 17e eeuw,die de potentie hebben om er fantastich uit te zien, maarxefxbbxbf om het allemaal mooi te maken zal het handen vol geld kosten.

Muita tensxc3xa3o, veel spanning, e agora???????en nu???????????

Gewonnen!!!

We hebben de wedstrijd gezien tussen de Brazilianen in de kroeg.Nog net niet gelyncht, wel gefeliciteerd, maar leuk vonden ze het niet echt!

Wat eten we vandaag?

2x per week kook ik. In het weekend pakt Peter de pollepel op. Voor de rest van de week eten we bij die fantastische KILO-RESTAURANTS in de stad. Inmiddels hebben we zoveel leuke Braziliaanse gerechten geproefd, dat ik wel eens wil leren hoe je die klaar maakt. Ok.Daar gaan we.Peter heeft hoog bezoek aangekondigd. Daar ga ik voor koken.Samen met vriendin Monica, die een kookexpert is.We rommelen wat af in de keuken en ik kijk in haar pannen.Ze gebruikt van die ingredienten die ik helemaal niet ken, zoals maniok, maismeel,gedroogd vlees, pompoen,chu chu,allerlei soorten courgettes en sla-varianten.

Het wordt heerlijk en ik weet inmiddels een heleboel meer.De gasten smullen en daar doe je het voor!!!

Onze bananenboom heeft alweer een oogst afgeleverd! Heerlijk zoet en stevig!Op de foto de laatste bananen van een tros van 90 stuks! Opschieten met die hap voordat ze allemaal bruin worden!

Dit is de man die iedere week trouw langs komt.Hij heeft goede spullen en niet duur.Lekker makkelijk! Met onze hulp Eliane en haar man gaan we naar Festa de POMONHA., het maisfeest, even buiten de stad in een dorpje.Het is een manier om van het maisoverschot af te komen in de oogsttijd.De mais wordt verwerkt tot allerlei lekkernijen, van maissnoepjes, tot mais soep,van cuscuz tot maistaart.Er wordt muziekgemaakt en gedanst in de grote tent en je kunt er nog veel meer lekkere dingen eten! DAAR HOUDEN DE BRAZILIANEN VAN!!!!

Van Eleane leer ik hoe je cuscuz maakt op z’n Braziliaans.Dan heet het Cuscuz Caipira: boeren cuscuz.

Frans kan heerlijke pizzas bakken.Hij gebruikt een steen die hij eerst goed voorverwarmt in de oven.De pizzabodems worden hier na het voorbakken gevuld door hem en Teresa.

En dan is het smullen geblazen!!!Frans, Teresa Sophie, Josje en Peter!!!Van een superlekkeredoorfransgebakkenpizza.

Trouwdag!!!

13 mei 2010  27 jaar getrouwd. En goed ook.

Reisvirus onder controle.

Wat doen we als we niet reizen? Eerst doen we eerst helemaal niets.Dan kijken we weer eens rustig om ons heen. Helaas wordt het zwembad te koud,15 graden is niet lekker.We zitten overdag in het heerlijke zonnetje en lopen de stad in om te kijken hoe het ervoor staat.We zien dat TELEFONICA, het electriciteitsbedrijf van de stad, bezig is haar bovengrondse netwerk op te schonen.En dat gebeurt als volgt: er wordt hevig gesleuteld aan de electriciteitspalen waar de knoppen en de dozen aan vastzitten.De draden hangen slordig naar beneden in een boog.Dit blijft minstens 2 maanden zo hangen, de politie moet er aan te pas komen als de draad toevallig net over een kruispunt hangt. Hieronder zie je op de foto hoe de draden voor ons huis opdezelfde wijze behandeld worden.Men heeft er nog wel aan gedacht om er een stokje onder te steken.

Een boze buurman heeft een kaartje geschreven om Telefonica hartelijk te feliciteren en nog vele maande van leven toe te wensen!!!

2 maanden later dus: de stoere mannen van TELEFONICA repareren het netwerk!!!Op een stralende zondagochtend!!!! Inmiddels hadden wij al een internetverbindingsstoornis gehad en 3x bezoek van zo’n Telefonicamannetje die eigenlijk niet goed wist wat er aan de hand was.Met hulp van een 2e mannetje kwam hij er tenslotte uit.Uiteraard kostte de reparatie ons niets…

Inmiddels heb je misschien al wel op de allereerste foto van deze log gezien hoe die boom voor ons huis eruit ziet.Kijk nog even.Je ziet gespreide takken en in het midden helemaal niets.Dat heeft TELEFONICA gedaan.Gewoon, de bijl erin, de electriciteitsdraden hebben ruimte nodig, weg met die takken!!! En zo gaat dat door de hele stad…..BOMENKILLERS.

Bij onze vrienden in Riberxc3xa3o Preto heeft zich een 3e kindje aangekondig: CECILIA!! Gefeliciteerd!!!

Deze mooie familie komt ieder jaar in April/Mei naar Brazilie.Het zijn echte liefhebbers, want ze hebben er 3 jaar gewoond.En nog wel in ons huis!!!!Het zijn Sander, Floor, Emy en Rosa uit Schiedam.

Het is koud aan het worden in de maand mei. In de nacht koelt het af tot 9 graden, de dag begint met 16 graden, de middag is 24 graden en de avonden koelen snel af. Kille temperaturen voor een Braziliaan.Heleno, onze straatwacht, begint de dag goed ingepakt!!Brrrrr…

Santiago de Chile

Terwijl Peter ziin contacten heeft, wandel ik mijn voeten stuk door de stad.Ik loop naar de Plaza de Arma waar het gezellig druk is met allerlei aktiviteiten.Ik vind er acteurs met een grote kring schaterende mensen om zich heen, portretschilders, families die pret maken met de duiven, zich serieus concentrerende schakers, enzovoort…..

Bij het museum, onder het regeringspaleis LA MONEDA, zie ik tot mijn verrassing dat er een expositie is van de soldaatjes van het Terracottaleger van keizer Qin Shi Huangdi uit China. Deze mooie kans om ze van dichtbij te bekijken laat ik me niet ontlopen.

Ik zie een mooi uitgevoerde expositie in een theatraal verlichte zaal met spiegels en op de achterwand videobeelden van de soldaten in soorten en rangen.De suggestieve opstelling laat je geloven dat je voor een enorm leger staat, terwijl er in werkelijkheid maar 24 beelden staan,waarvan er slechts 4 origineel zijn. Beutje teleurstellend,het doet er niet toe, ik mocht er bij zijn en ik vond het prachtig. Mijn drama-hart ging sneller kloppen bij het zien van schoolklassen die op theatrale wijze bekend gemaakt worden met de historie van het oude China!!!Ik kan alleen maar zeggen RIMA PRIMA!!

Op mijn wandeling verder de stad in, zag ik weinig schade van de afgelopen aardbeving. Vergeleken met steden als Talpa, zuidelijker in Chili, is er hier relatief weinig gebeurd. Toch zeggen de mensen die we spreken, dat ze de beving goed gevoeld hebben in hun huizen (de beving vond plaats in de nacht), dat kasten met serviesgoed rinkelden, vazen omvielen en  scheuren zich aftekenden in diverse muren, zowel buiten als binnen de appartementen. Aan de Alameda O’Higgins zie je dat de voorgevel  van de Universiteit aan de rechterbovenkant een enorme scheur heeft.Aanplakbiljetten op de muren van het gebouw vragen jou om een finaciele bijdrage ter reparatie!

Dit Dit is het uitzicht vanuit de flat van Carmem. Zij woont in een appartement, 12 hoog in een moderne buitenwijk met veel hoogbouw. Carmem is Braziliaanse, werkt bij de Braziliaanse ambassade en geeft portugese les aan Chilenen.Let op de bruine laag boven de gebouwen.Het is de beroemde luchtvervuiling van Santiago.Nu het herfst is en droog, hebben veel mensen last van allergie.Hieronder CARMEM in haar appartement.

Dit is Cerro Santa Lucia, een heuvel met een 19e eeuwse villa. Er is een park met een uitkijkpunt.Ik ben er nog nooit geweest, maar iedere keer neem ik een foto, zonder dat ik het bezoek.Het heeft een soort geheimzinnigheid, waardoor ik er niet heen ga. Raar maar waar.De volgende keer dat ik weer in de stad ben ga ik het veroveren met mijn camera.

In de avond bezoeken we de Chileense vrienden en genieten van elkaar en lekkere happen.Een gezellig einde van deze korte uitstap.

Met de bus over de Andes

We gaan van Mendoza naar Santiago de Chili met de bus over het Andesgebergte.Een tocht van een uur of 7.Bij de grensposten is er langdurig oponthoud, want alle bagage wordt gecontroleerd op verse waren die niet in-of uitgevoerd mogen worden.Een mevrouwtje uit onze bus moet huilen van spijt, want ze heeft verse kaas, worst, en fruit meegenomen, ook al stond in het busstation overal op grote aanplakbiljetten vermeld dat je dat niet mee mag nemen.In mijn koffer had ik een pot bessenjam liggen en ja hoor, die werd er meteen uit gescreend, maar geen nood, bewerkt voedsel mag over de grens.

Onze tocht over de Ruta Nacional nr 7 begint in mooi weer.Het is een drukke route met veel vrachtverkeer en bussen en veel obstakels door wegarbeid. Er loopt een rails langs de weg die niet meer gebruikt wordt. Ik vind dat jammer, stel je voor dat hier weer een bergtreintje zou rijden. Goed voor het tourisme! Het uitzicht op de bergen is fantastisch en wat een schitterende kleuren!!!

Hoe hoger we komen, des te bewolkter wordt het en kouder!! We komen langs  het ski- oort Penitentes op 2600m wat er nu spookachtig en verlaten bij ligt.

Op 3200 m passeren we het dorpje Eva Perron in Argentinie en moeten we een uur wachten bij de grenspost Chili/Argentinie, een beetje moe en slaperig van het rijden en kijken.

We zijn in Chili, we passeren een enorme tunnel en komen dan bij El Caracol, een haarspeld passage, waarbij je in korte tijd 500 m daalt. We verlaten het Andesgebergte en komen in de warmere laagvlakte van Santiago de Chile op 552 m.De hele route is goed te volgen op Google Earth: ten zuiden van Mendoz sla je rechts af de route 7 op en die volg je tot aan de grens, dan via Los Andes naar het zuiden.Om de Andes werkelijk te ervaren moet je natuurlijk in het echt de route zelf gaan maken!!!!! Go go!!! Het kan ook op de fiets, Pieter en Dineke!!

Mendoza

Vanuit Buenos Aires vliegen we naar de stad Mendoza, hemelsbreed 900 km ten westen van Buenos Aires, aan de voet van de Andes. Peter heeft er een paar afspraken op de universiteit. Hier stapt hij op Plaza San Martin in de taxi naar het werk, hij heeft zojuis zijn motor geparkeerd op de stoep (grapje…).

We logeren tegenover het monument van de man waarnaar de stad Mendoza is vernoemd: de held op het peerd: MENDOCINO

Mendoza is de wijnstad bij uitstek van Argentinixc3xab. Er zijn heel wat Bodegas in de omgeving vanwege de gunstige ligging in de valleien. We besluiten om een auto te huren en op zoek te gaan naar de Salentein wijnen die hier voor de nederlandse familie Pon uit Nijkerk worden gemaakt. Het is 90 km rijden naar de Valle de Uco waarin de bodega staat en de wijngaarden op een hoogte liggen van 1550 tot 1700 meter, aan de voet van de Andes.

We nemen de afslag in de Valle de Uco en rijden over zandwegen, omzoomd door herfstgekleurde populieren.De wijnstokken staan keurig in het gelid, de oogstijd is net geweest, de druiven zijn geplukt.

We staan verbaasd als we de gebouwen van de Bodega Salentein zien liggen tussen de wijngaarden: monumentaal, strak en modern vormgegeven. Behalve de wijngaarden doet niets vermoeden dat het hier gaat om wijnbouw.Er is een restaurant ,een kerkgebouw en bodega, alles ligst strak op 1 lijn in de vallei onder de warme zon te blakeren.

We gaan eerst een hapje eten en zijn onder de indruk van het design ontwerp van het restaurant, het eten en vooral de wijn: een glas Sauvignon Blanc, merk Salentein,wordt in opperste concentratie geproefd door Peter.

Daarna is er een rondleiding door de bodega,waar we leren dat het gebouw (ontworpen door een beroemde Argentijnse architect, net als het restaurant en de kerk, ) de vorm heeft van een kruis, waarin de wijnen liggen te rijpen in houten vaten in een ruimte die doet denken aan een amfitheater. In het midden staat de vleugel klaar voor een zondagmiddagconcert. Het geheel ademt de sfeer uit van een paleis .Hier heerst Koning WijnSalentein en hofdame Joana waakt over de oogst uit 2002.Er is ook nog een kunstgalerie en in de winkel pikken we nog even een leuke aanbieding mee.

Wij bedanken de familie Pon uit Nijkerk voor deze "over de top" wijnervaring  en zullen zeker op een dag het wijnpaleis in Nijkerk bezoeken. Voor belangstellende wijnliefhebbers: zie de website:

www.bodegassalentein.com